Niepowodzenia w leczeniu boreliozy

W leczeniu boreliozy kuracją antybiotykową stosuje się głównie antybiotyki doustne takie jak amoksycylina, doksycylina, cefuroksym, klarytromycyna i metronizadol. Głównymi antybiotykami pozajelitowymi są: doksycylina, ceftriakson, cefotaksym, azytromycyna, wankomycyna, ampicylina IV, unisyn.

Standardowy czas leczenie w Stanach Zjednoczonych szacuje się na 10-28 dni. Uważa się, że 70 – 95% osób zostaje „wyleczonych” przez antybiotyki w tym krótkim czasie leczenia. Jednak pomija się w dyskusjach tych 5% osób, które nie zostają. Z kolei, wskaźnik nawrotów choroby, które wymagają ponownej kuracji antybiotykowej, wynosi 35%. Niektóre badania dowiodły, iż dłuższy początkowy tryb leczenia redukuje bądź całkiem eliminuje nawroty. Jednakże żywe krętki regularnie są odnajdywane u chorych po zastosowaniu nawet wieloletniego leczenia antybiotykami. Organizmy krętków boreliozy mają wysoki stopień elastyczności, są zdolne, jak wskazuje na to pewien odsetek przypadków, bycia nieosiągalnymi dla wpływów antybiotyków, nawet w trakcie długich rygorystycznych kuracji.

Dłuższe kuracje antybiotykowe mogą pozostawiać pewien niski poziom obecności krętków w ciele chorego. Badania wskazują na sięgający 40% poziom obecności krętków u osób, u których były zastosowane terapie antybiotykowe. Im dłużej infekcja nie była leczona, tym większe prawdopodobieństwo braku skuteczności leczenia antybiotykami. Dlatego liczne badania wykazały, że istnieje znacząca część osób leczonych przyjętym trybem, który nie zdrowieją i są wciąż nosicielami krętków. Z kolei długotrwała infekcja spowodowana niewłaściwym dawkowaniem antybiotyków pogarsza stan zdrowia wielu z nich.

Podkreśla się, że antybiotyki są  efektywne w leczeniu boreliozy w przypadku wielu osób. Gwałtowna poprawa u bardzo wielu chorych jest często spotykana. Niestety dogłębna analiza literatury przedmiotu odsłania poważy problem – antybiotyki nie są aż tak skuteczne, jak rzekomo mają być. Dane dotyczące niepowodzeń kuracji antybiotykowej są jasne. Poniżej przedstawiono tylko krótkie sprawozdanie. Wszystko, to cytaty z artykułów badawczych:

„Jeśli opóźniło się leczenie wankomycyną o 7 lub więcej dni po infekcji, wankomycyna nie eliminowała infekcji  Borrelią burgdorferii i Borrelią turicatae u myszy z immunodeficytem. Niepowodzenie wankomycyny w eliminacji osiadłej infekcji u myszy z immunodeficytem było powiązane z przetrwaniem żywych krętków w mózgu podczas kuracji antybiotykowej ” (Kazragis i in., In vivo activities of ceftriaone and vancomycine against Borrelia spp. in the mouse brain, and oher sites, Antimicrobe Anents Chemother, 1996 Nov, 40 (11) 2632-6).

„47 pacjentow z chroniczną boreliozą. U wszystkich nastąpiła nawrot choroby po długoterminowym leczeniu doustnymi i  dożylnymi antybiotykami. Kultury pozytywne zostały potwierdzone przez fluorescencyjną elektronową immuno-mikroskopię przeciwciał przy użyciu przeciwciał monoklinalnych skierowanych przeciwko OspA OspA PCR. 43/47 pacjentów (91%)  dało pozytywny wynik kultur. 23/23 pacjentów (100%) dało negatywny wynik kultur”. (Phillips i in. A proposal for the reliable culture of Borrelia burgdorferii from patients with chronic Lyme disease, even from those previously aggressicely treates. Infection 1998, Nov-Dec, 26(6):354-357).

„W sumie 165 pacjentów z rozsianą boreliozą  (zdiagnozowanych w latach 1990-94, seropozytywnych z wyjątkiem jednego pacjenta kulturopozytywnego) było obserwowanych po leczeniu antybiotykami i u 32 z nich stwierdzono niepowodzenie leczenia w definicji klinicznej”. (Oksi i in. „Borrelia burgdorferi detected by culture and PCR in clinical relapse of disseminated Lyme borreliosis” Ann Med 1999 Jun, 31(3): 255-32).

„Niepowodzenia terapii antybiotykowej boreliozy było wielokrotnie dowiedzione przez nasteujące po leczeniu wyizolowane zakażających krętków boreliozy.” (Henneberg I Neubert, Borrelia burgdorferi group: in vitro antibiotic sensitivity, Orv Hetil 2002 May 26;143(21):1195-8).

„Nasze wyniki pokazują wewnątrzstawowe przetrwanie kwasów nukleinowych Borreli burgdroferi przy boreliozowym zapaleniu stawów i sugerują, iż pozostające w tkankach drobnoustroje i ich komponenty są ważne w utrzymaniu zachodzących procesów immunologicznych i zapalnych u niektórych pacjentów leczonych antybiotykami”. (Bradley i in., The persistence of spirochetal nucleic accid in active Lyme arthritis, Annals of Internal Medicine, 1994 March 15; 120(6): 487-9).

Pomimo tego, że antybiotyki dla wielu ludzi są spektakularnie efektywne, to nie oznacza to jednak, że działają na każdego chorego albo nawet na większość z tych, którzy je używają. Dlatego potrzeba rozsądnej alternatywy pomocnej podczas leczenia boreliozy w sytuacji porażki efektywności użycia antybiotyków. Są powodu ku temu, żeby duża liczba cierpiących na boreliozę poszukiwała alternatywnych możliwości leczenia. Nie staje się tak z powodu tego, że osoby chore na boreliozę są łatwowierni, niepoczytalni, niewykształceni, rozhisteryzowani czy głupi. Jest tak dlatego, że ci ludzie są chorzy, czego są świadomi oraz dlatego, iż konwencjonalne leczenie medyczne nie działa na nich. Bardzo często zdarza się, że gdy zwracają się do swoich lekarzy, gdy antybiotyki zawodzą, wmawia się im, że to wszystko jest czystym wymysłem albo że są skazani na życie z ograniczoną sprawnością, albo że czują się lepiej, tylko o tym nie wiedzą. Niestety wielu z nich znalazło się na polu walki w wojnie o choroby odkleszczowe, gdzie paradygmat leczenia staje się bardziej istotny, niż zdrowie i szczęście pacjentów.

Dla tych którzy chcą wybrać alternatywną metodę leczenia boreliozy Stephen Harrod Buhner – jeden z najgenialniejszych znawców roślin leczniczych naszych czasów – stworzył schemat naturalnego leczenia boreliozy i chorób odkleszczowych.

 

Źródło: Stephen Harrod Buhner “Healing Lyme: Natural Healing And Prevention of Lyme Borreliosis And Its Coinfection.”

Więcej informacji: Stephen Harrod Buhner “Healing Lyme: Natural Healing And Prevention of Lyme Borreliosis And Its Coinfection” (polskie wydanie książki: Stephen Harrod Buhner „Pokonać boreliozę naturalne sposoby zapobiegania i leczenia boreliozy i jej konfekcji”).